Zo kom je erachter wie de sleutels van jouw AI-koppelingen bewaart
Bij een inbraak op de ontwikkeltool OpenCode lagen deze week opgeslagen API-sleutels van OpenAI, Anthropic en Google mogelijk op straat. Een praktische manier om na te gaan welke partijen een kopie van jouw sleutels hebben en wat je doet als er een lekt.
Een sleutel die je uitdeelt, ligt daarna ergens anders
Je koppelt een AI aan je mailbox, je boekhouding of je CRM. Daar hoort een sleutel bij: een lange reeks tekens die bewijst dat de aanvraag van jou komt. Je plakt hem in een tool, de koppeling werkt en je denkt er nooit meer aan. Vanaf dat moment staat die sleutel op een server die niet van jou is. Je hebt geen zicht meer op wie hem kan inzien.
Dat klinkt abstract tot de dag waarop het misgaat. Deze week ging het mis.
Wat er op 17 oktober gebeurde bij OpenCode
Anomaly Innovations, het bedrijf achter de programmeertool OpenCode, stuurde op 17 oktober 2026 een mail naar gedupeerde gebruikers. Bij ongeveer 1,4 procent van de gebruikers van OpenCode Console zijn opgeslagen sleutels mogelijk ingezien. De inbraak liep via een ouder consolesysteem dat het bedrijf aan het uitfaseren was.
Het ging om sleutels voor OpenAI, Anthropic en Google: precies de drie partijen waar de meeste AI-koppelingen op draaien. Alleen gebruikers die een externe aanbieder hadden gekoppeld zijn geraakt. Wie geen mail ontving, staat erbuiten. Het bedrijf kon op het moment van de melding niet bevestigen of de sleutels ook daadwerkelijk zijn gebruikt. Eén gebruiker meldde rond de 400 dollar aan verbruik dat hij niet herkende.
Het advies van het bedrijf was het enige advies dat in zo'n geval werkt: trek je sleutels in, maak nieuwe aan en kijk je recente verbruik na.
Waarom dit niet alleen over programmeertools gaat
Het is verleidelijk om dit af te doen als een probleem van ontwikkelaars. Dat is het niet. Elke automatiseringstool die namens jou met een AI praat, moet die sleutel ergens bewaren. Dat geldt voor Zapier, voor Make, voor n8n en voor elke MCP-server die je aan je systemen hangt.
De tool bewaart hem meestal versleuteld. De meeste aanbieders doen dat zorgvuldig. Het punt is een ander: je hebt die sleutel afgegeven. Wat er daarna mee gebeurt, hangt af van de beveiliging van een bedrijf waar jij geen invloed op hebt. En bij een lek hoor je het pas als die partij zelf een mail stuurt.
Drie vragen die je vandaag kunt beantwoorden
Je hoeft hier geen project van te maken. Drie vragen leveren het meeste op.
- Welke partijen hebben een sleutel van mij? Loop je automatiseringen langs en noteer per tool welke AI-dienst eraan hangt. Vergeet de proefopstellingen niet: een koppeling die je in mei hebt gebouwd en nooit hebt aangezet, heeft nog steeds een werkende sleutel.
- Wat kan er met die sleutel? Een sleutel voor een AI-dienst is doorgaans een uitgavebevoegdheid. Wie hem heeft, kan op jouw rekening verbruiken. Bij sommige aanbieders geeft hij daarnaast toegang tot eerdere gesprekken of geüploade bestanden.
- Hoeveel verschillende sleutels gebruik ik? Veel bedrijven hebben er één die overal in zit. Dan is één lek bij één leverancier meteen een probleem in al je koppelingen. Per tool een eigen sleutel kost tien minuten extra, waarna je bij een incident precies één koppeling hoeft te repareren.
Een sleutel vervangen zonder je automatisering plat te leggen
De reden dat bedrijven dit uitstellen is de angst dat er iets stilvalt. Die angst is terecht als je het in de verkeerde volgorde doet. In de juiste volgorde merkt niemand er iets van.
- Maak eerst de nieuwe sleutel aan bij de AI-aanbieder. De oude blijft gewoon werken.
- Zet de nieuwe sleutel in de tool en draai één koppeling handmatig om te zien of hij meldt wat hij hoort te melden.
- Trek daarna pas de oude in. Doe dit per tool, niet alles op één middag.
- Kijk een week later het verbruik na. Staat er nog verkeer op de oude sleutel, dan heb je een koppeling gemist.
Bij de meeste aanbieders zie je per sleutel wanneer hij voor het laatst is gebruikt. Dat ene veld is je inventarisatie: staat er een datum van maanden geleden, dan kun je hem intrekken zonder dat er iets omvalt.
Hoe je merkt dat er iets niet klopt
Misbruik van een AI-sleutel ziet er zelden uit als een inbraak. Het ziet eruit als een rekening die hoger is dan vorige maand. Zet daarom twee dingen aan die vrijwel elke aanbieder biedt: een maandlimiet op het account en een melding bij een bepaald bedrag. De limiet zorgt dat een lek een bovengrens heeft. De melding zorgt dat je het binnen een dag ziet en niet pas bij de eerstvolgende factuur.
Datzelfde geldt voor de rechten die je een koppeling geeft. Hoe meer een sleutel mag, hoe duurder een lek wordt. We schreven eerder over wat een AI-agent precies openzet als je hem brede toegang geeft. Dezelfde afweging geldt hier: geef een koppeling de rechten die de taak vraagt en verder niets.
Wat dit zegt over het kiezen van een tool
Dit incident is geen reden om van automatisering af te zien. Het is wel een reden om één vraag toe te voegen aan je keuze voor een leverancier: waar bewaren jullie mijn sleutels en hoe hoor ik het als er iets misgaat? Een partij die daar een helder antwoord op heeft, is een betere partner dan een partij met een mooiere interface.
Opvallend aan deze zaak is dat het bedrijf zelf mailde, benoemde om hoeveel gebruikers het ging en zei wat het nog niet wist. Dat is precies het gedrag dat je wilt zien. Het alternatief is een leverancier die drie weken later een algemene verklaring publiceert, terwijl jouw sleutel ondertussen in gebruik is.
Benieuwd welke sleutels er in jouw automatiseringen zitten en wat er zou gebeuren als er één uitlekt? We kijken het graag samen met je door.